chrześcijanin 21

Ero cras – Jutro będę
Autor: Grażyna Berger
Druga część Adwentu – od 17 grudnia do 23 grudnia – jest bezpośrednim przygotowaniem na przyjście Syna Bożego w ludzkim ciele. Podczas tych siedmiu dni Kościół w liturgii używa tak zwanych antyfon większych. Każda z nich ma formę pełnego tęsknoty wołania, określającego kim jest przychodzący na świat Mesjasz. Pierwsze litery tych wezwań w języku łacińskim, czytane od tyłu tworzą hasło: Ero cras – to znaczy – Jutro będę.

Jak długo, Panie będziesz zwlekał? – woła we mnie moja dusza. Kiedyż przyjdziesz i wprowadzisz nas do Twego królestwa? Obiecałeś nam je dać. Nasze Kanaan opływające w mleko i miód. Krainę lasów i łąk zielonych, kwitnących, i srebrzystych, szemrzących strumyków. Tam wilk z jagnięciem mieszkają, a cielę i lew pasą się społem. Gdy zaś nastaje pora powiewu wiatru, sam Bóg przechadza się pośród swych stworzeń.
Obrazy przesuwają się przed oczami stęsknionej duszy. Zamiast ukojenia potęgują jeszcze ból zniewolenia i gorycz wygnania. Czekanie nie jest łatwe, a jeszcze trudniejsze jest trwanie.
Tyle wkoło nienawiści, zła, przemocy i wyrachowania. Rozpanoszył się książę tego świata na dobre i zabija w sercach Twoich dzieci, Boże, miłość. Niewielu pamięta o Twoich przykazaniach, nieliczni mają wzgląd na Twoje prawa. Mrok coraz szczelniej osacza ziemię. Zaciska się obręcz zła. Tylko gdzieś głęboko, na dnie serca tli się jeszcze iskierka nadziei. Czy nie zgaśnie przed wschodem Słońca?
Giniemy, Panie! Z zaciskającego się gardła z trudem wydobywa się ostatnie wołanie o ratunek:

O Mądrości (Sapientia), która wyszłaś z ust Najwyższego, obejmując wszechświat od krańca do krańca, i wszystkim rządzisz z mocą i słodyczą, przyjdź i naucz nas dróg roztropności!

O Adonaj, (Adonaj) Wodzu domu Izraela, Tyś w gorejącym krzaku objawił się Mojżeszowi na Synaju i dałeś mu Prawo; przyjdź nas wyzwolić swym potężnym ramieniem!

O Korzeniu (Radix) Jessego, który się wznosisz jako znak dla narodów, przed Tobą zamilkną królowie, a ludy modlić się będą do Ciebie; przyjdź nas wyzwolić i już dłużej nie zwlekaj!

O Kluczu (Clavis) Dawida i Berło domu Izraela, Ty który otwierasz, a nikt zamknąć nie zdoła; zamykasz, a nikt nie otworzy; przyjdź i wyprowadź z więzienia człowieka, który trwa w mroku i cieniu śmierci!

O Wschodzie (Oriens), Blasku światłości wieczystej i słońce sprawiedliwości; przyjdź i oświeć żyjących w ciemnościach i w mroku śmierci!

O Królu (Rex), oczekiwany przez wszystkie narody, Kamieniu Węgielny, który łączysz wszelkie ludy w jedno; przyjdź i zbaw człowieka, któregoś z ziemi utworzył!

O Emmanuelu (Emmanuel), Królu nasz i Prawodawco, nadziejo i ratunku narodów; przyjdź nas wybawić, nasz Panie i Boże!

Ero cras – Jutro będę.

Nareszcie, Panie. Przychodzisz… ale, o Niepojęty, jako małe Dziecię. Rodzisz się na ziemi, by ją przemienić, by ją wyzwolić. Przychodzisz do nas, do naszych serc, byśmy już nie byli sami. Teraz już razem możemy iść do obiecanej wiecznej krainy.