chrześcijanin 21

formacja duchowa

W domu Elżbiety (Łk 1,39-45)

Autor: Mariusz Gajewski SJ 19 grudnia 2009 Drukuj Post Drukuj Post
(Łk 1,39-45) W domu Elżbiety
Rozważania (wg. metody “medytacji ignacjanskiej”) do niedzielnej Ewangelii.
- Wyobrażenie sobie miejsca (obraz dla medytacji):
Wraz z Elżbietą otwierasz drzwi. W progu stoi Maryja. Bądź świadkiem tego, w jaki sposób Elżbieta przyjmuje Maryję.
Prośba o owoc medytacji: W modlitwie proś o łaskę przyjęcia Maryi tak, jak uczyniła to Elżbieta.
Puncta do medytacji:
„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę”.
1. Maryja podejmuje inicjatywę. Ewangelia ukazuje Maryję jako osobę pełną inicjatywy. Maryja wiedząc, że za niedługo będzie matką, w pośpiechu wyrusza do Elżbiety, aby podzielić się tą dobrą nowiną. Czy podobnie jak Maryja potrafisz w chwilach ważnych dzielić się dobrymi wieściami z innymi?
„Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę”.
2. Napełnieni Duchem. Dobra Nowina przemienia ludzkie serca. Sprawia, że nawet nienarodzone dzieci potrafią się poruszyć. Elżbieta jest prawdopodobnie pierwszą osobą w Biblii, o której napisano wprost, że została napełniona przez Ducha Świętego za sprawą Maryi. Maryję można by nazwać w tym momencie „niosącą Ducha Bożego”. Na jej słowo Duch Święty zstępuje na Elżbieta i odczuwa to nienarodzony jeszcze Jan.
Czytając tę Ewangelię odkrywamy, że Maryja i Elżbieta są dwoma pierwszymi kobietami napełnionymi Duchem Świętym. Maryja napełniona w czasie zwiastowania, Elżbieta podczas wizyty Maryi. Czy jesteś gotów dołączyć do tego niezwykłego grona ludzi napełnionych Duchem? Trzecią osobą która w tym czasie również została napełniona Duchem Bożym był nienarodzony jeszcze Jan. Cóż za niezwykłe wydarzenie! W tym momencie Jan zostaje wstępnie przygotowany, aby wyruszyć w przyszłości nad Jordan i głosić Słowo Boże.
Wydała ona okrzyk i powiedziała: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?
3. „Szczęśliwe” wyznanie wiary. Niezwykłe słowa, piękne wyznanie wiary. Radość i wdzięczność Elżbiety ze spotkania z Maryją jest oczywista. W prostych słowach wita ona swego Pana i Jego Matkę. Cóż za niezwykły przywilej stał się własnością Elżbiety. Spotkała (rozpoznała) swego Zbawiciela, w tak niezwykłym momencie historii. Słowo stało się Ciałem – Elżbieta jest w sensie biblijnym błogosławiona, uwierzyła, choć Pana jeszcze nie widzi. Przyjmuje w swoim domu nienarodzonego jeszcze Pana. Czy stać mnie jeszcze na wydanie okrzyku radości i wiary, na wzór tego, jaki uczyniła Elżbieta?
„Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.
Niezwykłe spotkanie. Jan poruszył się i Elżbieta wyznała swą wiarę w Pana, gdyż napełnił ich Duch Święty. Wszystko to stało się w chwili, gdy w uszach Elżbiety zabrzmiał głos pozdrowienia Maryi. To spotkanie, to wydarzenie można by nazwać pierwszym zesłaniem Ducha Świętego. Dom Elżbiety staje się „pierwszym wieczernikiem”, miejscem szczególnego nawiedzenia. Jesteśmy świadkami niezwykłego wydarzenia, w domu Elżbiety dochodzi do pierwszego spotkania Jana z Jezusem, Maryi z Elżbietą, Boga z człowiekiem. Elżbieta podkreśla wiarę Maryi oraz jej szczególną pozycje w dziele zbawienia! Elżbieta  napełniona Duchem Bożym staje się jednym z pierwszych apostołów Pana, zwiastuje wobec Maryi Dobrą Nowinę.
Czy dostrzegam w swoim życiu chwile takiego nawiedzenia? Poprzez wiarę wszyscy możemy mieć udział w radości Maryi. Bóg przychodzi do człowieka przez człowieka i poprzez wydarzenia, mówi do nas na różne sposoby. Czy potrafisz usłyszeć i rozpoznać przychodzącego Pana pośród wrzasku i żywiołowości wydarzeń tego świata?
Kończąc modlitwę, wróć raz jeszcze do prośby, z którą rozpoczynałeś swoją modlitwę. W postawie wdzięczności dziękuj Bogu za otrzymane łaski.
Elżbieta(Łk 1,39-45)  W domu Elżbiety
Rozważania (wg. metody “medytacji ignacjanskiej”) do niedzielnej Ewangelii.
- Wyobrażenie sobie miejsca (obraz dla medytacji):
Wraz z Elżbietą otwierasz drzwi. W progu stoi Maryja. Bądź świadkiem tego, w jaki sposób Elżbieta przyjmuje Maryję.
Prośba o owoc medytacji: W modlitwie proś o łaskę przyjęcia Maryi tak, jak uczyniła to Elżbieta.
Puncta do medytacji:

„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę”.
1. Maryja podejmuje inicjatywę. Ewangelia ukazuje Maryję jako osobę pełną inicjatywy. Maryja wiedząc, że za niedługo będzie matką, w pośpiechu wyrusza do Elżbiety, aby podzielić się tą dobrą nowiną. Czy podobnie jak Maryja potrafisz w chwilach ważnych dzielić się dobrymi wieściami z innymi?
„Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę”.
2. Napełnieni Duchem. Dobra Nowina przemienia ludzkie serca. Sprawia, że nawet nienarodzone dzieci potrafią się poruszyć. Elżbieta jest prawdopodobnie pierwszą osobą w Biblii, o której napisano wprost, że została napełniona przez Ducha Świętego za sprawą Maryi. Maryję można by nazwać w tym momencie „niosącą Ducha Bożego”. Na jej słowo (w czasie pozdrowienia) Duch Święty zstępuje na Elżbietę.
Czytając tę Ewangelię odkrywamy, że Maryja i Elżbieta są dwoma pierwszymi kobietami napełnionymi Duchem Świętym. Maryja napełniona w czasie zwiastowania, Elżbieta podczas wizyty Maryi. Czy jesteś gotów dołączyć do tego niezwykłego grona ludzi napełnionych Duchem? Trzecią osobą, która w tym czasie również została dotknięta przez Ducha Bożego był nienarodzony jeszcze Jan. Cóż za niezwykłe wydarzenie! W tym momencie Jan zostaje wstępnie przygotowany, aby wyruszyć w Duchu Świętym nad Jordan i tam głosić Słowo Boże.
„Wydała ona okrzyk i powiedziała: Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?”
3. „Szczęśliwe” wyznanie wiary. Niezwykłe słowa, piękne wyznanie wiary. Radość i wdzięczność Elżbiety ze spotkania z Maryją jest oczywista. W prostych słowach wita ona swego Pana i Jego Matkę. Cóż za niezwykły przywilej stał się własnością Elżbiety. Spotkała (rozpoznała) swego Zbawiciela, w tak niezwykłym momencie historii. Słowo stało się Ciałem – Elżbieta jest w sensie biblijnym błogosławiona, uwierzyła, choć Pana jeszcze nie widzi. Elżbieta przyjmuje w swoim domu nienarodzonego jeszcze Pana. Czy stać mnie jeszcze na wydanie okrzyku radości i wiary, na wzór tego, jaki uczyniła Elżbieta?
„Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”.
4. Niezwykłe spotkanie wiary. Jan poruszył się i Elżbieta wyznała swą wiarę w Pana, gdyż napełnił ich Duch Święty. Wszystko to stało się w chwili, gdy w uszach Elżbiety zabrzmiał głos pozdrowienia Maryi. To spotkanie, to wydarzenie można by nazwać pierwszym zesłaniem Ducha Świętego. Dom Elżbiety staje się „pierwszym wieczernikiem”, miejscem szczególnego nawiedzenia. Jesteśmy świadkami niezwykłego wydarzenia, w domu Elżbiety dochodzi do pierwszego spotkania Jana z Jezusem, Maryi z Elżbietą, Boga z człowiekiem. Elżbieta podkreśla wiarę Maryi oraz jej szczególną pozycje w dziele zbawienia! Elżbieta  napełniona Duchem Bożym staje się jednym z pierwszych apostołów Pana, zwiastuje wobec Maryi Dobrą Nowinę.
Czy dostrzegam w swoim życiu chwile takiego nawiedzenia? Poprzez wiarę wszyscy możemy mieć udział w radości Maryi. Bóg przychodzi do człowieka przez człowieka i poprzez wydarzenia, mówi do nas na różne sposoby. Czy potrafisz usłyszeć i rozpoznać przychodzącego Pana pośród wrzasku i żywiołowości wydarzeń tego świata?
Kończąc medytację, wróć raz jeszcze do prośby, z którą rozpoczynałeś swoją modlitwę. W postawie wdzięczności dziękuj Bogu za otrzymane łaski.
(3 głosów, średnia: 5,00 z 5)

Komentuj


Zamieść nasz banner
chrześcijanin 21

O nas

Projekt chrzescijanin21 jest owocem modlitwy i rozeznania osób świeckich i duchownych. Pochodzimy z różnych stron Polski. Łączy nas silna wiara w Pana Jezusa i otwartość na działanie Ducha Świętego. Jesteśmy katolikami od wielu lat zaangażowanymi w życie Kościoła. Na dzień dzisiejszy projekt animuje grupa osób świeckich i duchownych (jezuici i księża diecezjalni). Swoje inspiracje czerpiemy głównie z duchowości ignacjańskiej i doświadczenia wspólnot charyzmatycznych. Ufamy, że połączenie tych dwóch niezwykłych tradycji duchowości jest silną potrzebą naszych czasów.