chrześcijanin 21

Podwójny chrzest (Łk 3,15-16.21-22)
Rozważania (wg. metody “medytacji ignacjanskiej”) do niedzielnej Ewangelii.

- Wyobrażenie sobie miejsca (obraz dla medytacji): Stoisz wraz z Janem, Jezusem i innymi ludźmi nad Jordanem.
Prośba o owoc medytacji: W modlitwie proś o łaskę zrozumienia miejsca i roli jaką ma chrzest w Twoim życiu.

Puncta do medytacji:

1.    Ludzie znali Jana. Z pewnością słyszeli o nim wiele opowieści. Dyskutują między sobą i zadają pytania o to, kim on jest? Czy nie jest przypadkiem zapowiedzianym Mesjaszem?
Popatrz na swoje życie. Jak często napotykasz się na ludzi wyjątkowych, utalentowanych, inspirujących, tajemniczych, itp. Pytaj samego siebie, co wtedy myślisz i czujesz?

„on tak przemówił do wszystkich: Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów”.
2.    Uczciwość Jana wyraża się w pokorze i jasnym stawianiu sprawy. Pewnie mógł skorzystać z sytuacji i ogłosić się Mesjaszem. Był popularny (pomimo trudnej i wymagającej nauki). Jego nauczanie było jednak jednym wielkim wyczekiwaniem i zapowiedzią kogoś większego. Jan był tylko posłańcem i dobrze o tym wiedział.
Popatrz na siebie, jak często masz w sobie pokusę zajęcia nie swojego miejsca, bycia „mesjaszem”, kimś, kim nie jesteś?

„On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem”.
3.    Jan zapowiada Jezusa, jest posłańcem, kimś, kto może chrzcić jedynie wodą. Nie byłoby jednak Ducha, gdyby nie było wcześniej wody. Jan poprzedza Jezusa. Nadchodzący Król posyła posłańca, aby ten mógł obwieścić ludowi jego nadejście. Gdyby nie posłaniec, Król mógłby być nie zauważony.
Popatrz na swoje życie. Ja często sprawy, które wydają się małoważne, stanowią fundament spraw najważniejszych. Wszystko ma swoje miejsce w życiu. Drobnostki poprzedzają wielkie sprawy. Często z perspektywy, to co wydaje się małoważne staje się fundamentalnie potrzebne.

„Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest”.
4.    Jezus przystępuje do chrztu pomimo, że nie miał grzechu. Po co więc chrzest? Ktoś mógłby powiedzieć, że „Jan z Jezusem urządzili ludziom mały teatr”, ale tak nie jest. Słowa wypowiedziane prze proroka muszą się wypełnić. Jezus przyjmuje chrzest, aby zapoczątkować nowe jego rozumienie i nowy jego wymiar. W znaku pozwala się rozpoznać Janowi i ludowi.
Pomyśl, czym dla Ciebie jest Twój własny chrzest?

„A gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił na Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a nieba odezwał się głos: Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”.
5.    Woda zapowiedziała Ducha. Duch objawił Ojca. Jezus pomiędzy ludźmi rozpoczyna głoszenie Królestwa Bożego. Misja Jana jest z chwilą chrztu Jezusa zakończona. Ludzkość wkracza w nową rzeczywistość.
Zesłania Ducha Świętego i usynowienie ludzkości ma nad wodą jordanu swój kolejny początek. Właściwie jesteśmy świadkami podwójnego chrztu, chrztu z wody i chrztu z Ducha Świętego.
W modlitwie zwracaj się do Boga jak do swojego Ojca, okaż mu wdzięczność za Ducha, którego otrzymałeś podczas chrztu świętego.

Kończąc medytację, wróć raz jeszcze do prośby, z którą rozpoczynałeś swoją modlitwę. W postawie wdzięczności dziękuj Bogu za otrzymane łaski.