chrześcijanin 21

Rozwój Odnowy w Duchu Świętym w  w Polsce. Charyzmatycy, cz. 6.

W naszym kraju Odnowa istnieje od 1975 roku. Na grunt Polski Odnowę zaszczepili: ks. Marian Piątkowski, ks. Bronisław Dembowski, ks. Andrzej Grefkowicz, ks. Franciszek Płonka, oraz dwaj jezuici o. Józef Kozłowski SJ i o.Adam Schultz SJ. Z ich inicjatywy w roku 1976 powstały pierwsze grupy modlitewne. Pierwsze wspólne spotkanie przedstawicieli różnych grup odbyło się 11 i 12 lutego 1977. Zgromadziło ok. 30 osób z Białegostoku, Katowic, Lublina, Łodzi, Poznania, Wrocławia, Warszawy i Krościenka (Ruch Światło- Życie). Potem odbywały się następne. Na drugim spotkaniu dla animatorów grup, w Magdalence, obecny był także ks. Franciszek Blachnicki (krajowy moderator Ruchu Światło- Życie) wyłoniono Zespół Koordynatorów. Dziś grupy modlitewne są rozprzestrzenione w całej Polsce. Prowadzą różnoraką działalność. Organizowane są krajowe Kongresy Odnowy w Duchu Świętym, które odbywają się w Częstochowie. Przyjeżdżają na nie goście z innych krajów, związani z Odnową. Wśród nich znaleźli się m.in.: kard Leo Suenens, o. Robert Faricy SJ (profesor teologii duchowości na Gregorianum), o. Ricardo Arganaraz (założyciel Wspólnoty Jana Chrzciciela), Philippe Madre (stały diakon, lekarz, posiadający rodzinę członek Wspólnoty Błogosławieństw), siostra Briege McKenna (głosząca rekolekcje dla księży i posługująca charyzmatem uzdrawiania), o. Jacques Verlinde (założyciel monastycznej wspólnoty Rodzina Świętego Józefa), o. Daniel Ange OSB(założyciel Jeunesse Lumiere, autor książki „Zraniony Pasterz”) o. Fio Mascarenhas SJ i inni. Prężnie działa także prowadzony przez jezuitów Łódzki Ośrodek Odnowy w Duchu Świętym organizujący Fora Charyzmatyczne, wydający wiele książek. Na temat początków w Polsce możemy się dowiedzieć m. in. z relacji bp. Dembowskiego, który założył wspólnotę w kościele św. Marcina w Warszawie. Poznał on charyzmatyków w czasie swego pobytu w USA. Swoje spotkanie z nimi zawdzięcza jezuitom. Przebywając w Chicago, uczestniczył w organizowanej przez jezuitów Mszy w kościele św. Tomasza. Tam poznał Mieczysława Pacwę – jezuitę kończącego wtedy studia. Wraz z nim trafił na pierwsze w jego życiu spotkanie modlitewne.

Wkład jezuitów
Już wcześniej nieraz padało nazwisko jakiegoś jezuity. Warto w tym miejscu dodać, byli oni obecni od samego początku. W 1975 roku w Rzymie Pawłowi VI przedstawiono około 15 jezuitów. Duchowość Ignacego idealnie współgra z tym, co się dzieje w Odnowie. O.Haughey SJ powiedział, że choć jezuici na całym świecie mają rozbieżne poglądy na wszystko, to przecież zgodni są w tym, że uznają świętego Ignacego za charyzmatyka mającego szczególny dar rozpoznawania duchów .
To najlepszy znak tego, że Bóg pewne rzeczy zawsze przedstawia tak samo, niezmiennie. Zasady rozeznawania duchów i inne rzeczy opisywane przez Ignacego są doskonałym narzędziem dla charyzmatyków. Stąd bardzo wielu z nich jeździ na rekolekcje Ignacjańskie. Rekolekcje charyzmatyczne, oparte na Ćwiczeniach (można także powiedzieć: Ćwiczenia z wkładem charyzmatycznym) stają się bardzo stosownym narzędziem do formacji kierownictwa i członków Odnowy Charyzmatycznej…oraz do odnowy charyzmatu jezuitów, którym się je proponuje. W charyzmatycznym czasopiśmie jezuickim Mirabilia, kard. Suenens  napisał: „Sądzę, iż ignacjański charyzmat rozeznawania jest łaską, którą należy zastosować dla większego dobra  Odnowy Charyzmatycznej, bowiem potrzebuje ona kwalifikowanych przewodników”. Niektórzy twierdzą, że to Paweł VI podpowiedział kard. Suenensowi wciągnięcie jezuitów do przewodzenia charyzmatykom.