Medytacja chrześcijańska jest ufnym otwarciem się człowieka na Bożą Obecność, zgodnie z myślą św. Pawła, który pisze: „Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka?” (1 Kor 3, 16).
Lectio Divina jest duchową lekturą Pisma Świętego. Od samego początku była jedną z podstawowych i najważniejszych praktyk duchowych pierwszych chrześcijan.
Sam Pan Jezus w swoim nauczaniu często odwoływał się do pism Starego Testamentu. W tym naśladowali Go jego uczniowie. Modlitwa Słowem Bożym niezwykle pięknie ukazana jest w licznych dziełach najstarszych pisarzy wczesnochrześcijańskich (św. Klemens, św. Polikarp, św. Atanazy Wielki, Tertulian, św. Augustyn, itd.).
W sposób szczególny Lectio Divina rozwinął św. Ignacy Loyola. Do dziś od ponad pięciuset lat właściwie w formie niezmienionej, na całym świecie udziela się z powodzeniem Ćwiczeń Duchowych według opracowanej przez św. Ignacego metody. Medytacja i kontemplacja ignacjańska to prawdziwy skarb Kościoła.
Medytacja ignacjańska wbrew pozorom nie jest łatwą formą modlitwy. Wymaga odpowiedniego przygotowania się modlącego. Modlitwa ta posługuje się swoistą metodą.
Medytacja wedle zaleceń św. Ignacego rozpoczyna się od tzw. przygotowania dalszego. Po nim następuje tzw. przygotowanie bliższe i przejście do medytacji właściwej według wcześniej przygotowanych punktów. Medytacje kończy tzw. refleksja.
Do najbardziej charakterystycznych cech medytacji ignacjańskiej należą również: wstępna bardzo konkretna modlitwa o owoc medytacji, wyciszenie wewnętrzne i zewnętrzne osoby modlącej się (medytację można praktykować również z wykorzystaniem muzyki). W miarę możliwości praktykujący tę medytację zatroszczyć musi się o stałą postawę (dopuszczalne jest klęczenie, siedzenie, stanie, leżenie na wznak a podczas tzw. refleksji chodzenie). Medytacji tej często sprzyja towarzyszenie kierownika duchowego. Istnieje możliwość (czasami się wręcz zaleca) robienie medytacji powtórkowych. Powtarzanie niektórych medytacji jest niezwykle owocne w pewnych sytuacjach. Praktyka ta umożliwia znalezienie tego, czego pragnie medytujący.
xxx
Św. Ignacy Loyola zachęca by przed rozpoczęciem modlitwy wzbudzić w sobie świadomość że w modlitwie stajemy przed Bogiem. Na początku modlitwy (medytacji ignacjańskiej) zaproś Boga by był przy Tobie podczas każdej minuty modlitwy. Ignacy zachęca by na początku modlitwy prosić Boga, Pana naszego, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (ĆD 46).
Modlitwa jest rozmową z Bogiem, który pragnie obdarować modlącego się swoją łaską. Proś więc Pana Boga o konkretną łaskę. Im bardziej będzie ona konkretna tym lepiej. xxx Zanim rozpoczniesz modlitwę warto abyś również zastanowił się nad jej czasem i miejscem. Nie bez znaczenia jest pozycja jaką przyjmiesz w trakcie modlitwy. Ważne aby była ona dla Ciebie wygodna, aby nie rozpraszała i nie przeszkadzała. Podczas modlitwy warto zadać również o warunki zewnętrzne (np. wyłączyć telefon, znaleźć zaciszne i spokojne miejsce, itp.). xxx Modlitwę najlepiej rozpocząć gestem krzyża, który jest wyrazistym znakiem naszego zbawienia w Chrystusie. Krzyż mówi nam o miłości jaką Bóg okazał człowiekowi. Czyniąc znak krzyża z wiarą mamy okazję wyrazić Bogu wdzięczność za wszystkie otrzymane łaski. Krzyż uczyniony z wiarą jest również wyrazem naszego zaufania i powierzenia się Bogu. Przejdź do puncta-lectio.
deon.pl
jezuici.pl
puncta.pl
revoltadiscreta.pl



